Mostrando entradas con la etiqueta roles de xénero. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta roles de xénero. Mostrar todas las entradas

jueves, 6 de enero de 2011

Sentimentos

Falamos de sentimentos moi a miúdo pero poucas veces chegamos a entender á persoa que nolos expresa.
Se buscamos empatizar resulta que deberíamos entender e aceptar como se sinte a outra persoa. Esquecemos eiquí que somos seres con experiencias propias e moitas ideas preconcebidas de que significa pórse no lugar da outra.
Temos dereitos asertivos, pero despois resulta que non podes ou debes utilizalos. Por exemplo, tes dereito a non ser socialble pero logo criticarán que non socialices (ou interactúes, que me gosta máis).
Ante esta reflexión, estaba preguntándome si existe diferencia entre a esixencia que vive unha muller e a que vive un home con respecto a ser a ou o mellor.
A eles díxelles que teñan éxito, pero critícaselles como o alcanzan?
A nos pídesenos que sexamos perfectas, en que áreas, aspectos?
Comprobade que non convivimos coas mesmas espectativas, nin o vocabulario para describilas é semellante.
A verdade que de nós tamén se espera que teñamos éxito, pero en qué áreas?
Non me lembro de que a un home lle digan que sexa perfecto (polo menos con esa palabra), si que faga as cousas perfectas.
Bo ano e bos reis.

viernes, 13 de noviembre de 2009

Igualdade

Teño que definir a miña liña de traballo e tratarei de plasmala aquí.
Roles de xénero desempeñados por mulleres drogodependentes.
Roles adquiridos socialmente, obrigadas a desempeñalos para ser aceptadas.
Espectativas das persoas profesionais ou espectativas da sociedade en xeral.
Poderíamos falar do feminismo da diferenza para valorar o traballo a realizar con elas: incluiríamos o segregacionismo para traballar a maternidade, a afectividade.
Ou falaríamos do feminismo da igualdade para valorar a presenza de corresponsabilidade, dereito a elexir roles, dereito a ser diferente, igual a un home, estaríamos na coeducación?
Son invisibles no tratamento porque son mulleres, drogodependentes, porque son poucas, porque teñen as mesmas necesidades ca os homes, porque serven os mesmos métodos, porque imos a tratalas con un modelo androcéntrico, porque somos infalibles e sabemos mellor ca elas que, como e de que forma teñen que ser